ເສດໂມລີບດີນຳ

ການນຳໃຊ້ໂມລິບດີນຳທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດແມ່ນການໃຊ້ເປັນໂລຫະປະສົມໃນເຫຼັກກ້າ. ດັ່ງນັ້ນ, ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວມັນຈຶ່ງຖືກນຳມາຣີໄຊເຄີນໃນຮູບແບບຂອງເສດເຫຼັກ. “ໜ່ວຍ” ໂມລິບດີນຳຈະຖືກນຳກັບຄືນສູ່ພື້ນຜິວບ່ອນທີ່ພວກມັນລະລາຍຮ່ວມກັບໂມລິບດີນຳຫຼັກ ແລະ ວັດຖຸດິບອື່ນໆເພື່ອເຮັດເຫຼັກ.

ສັດສ່ວນຂອງເສດເຫຼືອທີ່ນຳມາໃຊ້ຄືນແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມແຕ່ລະສ່ວນຜະລິດຕະພັນ.

ເຫຼັກສະແຕນເລດທີ່ມີໂມລິບດີນຳ ເຊັ່ນ: ເຄື່ອງເຮັດນ້ຳຮ້ອນແສງຕາເວັນປະເພດ 316 ເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກເກັບກຳຢ່າງລະມັດລະວັງໃນຕອນທ້າຍຂອງຊີວິດການໃຊ້ງານ ເນື່ອງຈາກມູນຄ່າທີ່ສູງຂອງມັນ.

ໃນໄລຍະຍາວ - ການນໍາໃຊ້ໂມລິບດີນໍາຈາກເສດເຫຼືອຄາດວ່າຈະເພີ່ມຂຶ້ນເປັນປະມານ 110,000 ໂຕນພາຍໃນປີ 2020 ເຊິ່ງເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບປະມານ 27% ຂອງການນໍາໃຊ້ໂມລີທັງໝົດ. ໃນເວລານັ້ນ, ຄວາມສາມາດໃນການມີເສດເຫຼືອໃນປະເທດຈີນຈະເພີ່ມຂຶ້ນເປັນຫຼາຍກວ່າ 35,000 ໂຕນຕໍ່ປີ. ປະຈຸບັນ, ເອີຣົບຍັງຄົງເປັນພາກພື້ນທີ່ມີການນໍາໃຊ້ເສດເຫຼືອໂມລີຄັ້ງທໍາອິດສູງສຸດປະມານ 30,000 ໂຕນຕໍ່ປີ. ບໍ່ເຫມືອນກັບປະເທດຈີນ, ການນໍາໃຊ້ເສດເຫຼືອຂອງເອີຣົບຄາດວ່າຈະຢູ່ໃນອັດຕາສ່ວນດຽວກັນຂອງທັງຫມົດຈົນຮອດປີ 2020.

ຮອດປີ 2020, ປະມານ 55000 ໂຕນຕໍ່ປີຂອງໜ່ວຍ Mo ທົ່ວໂລກຈະມາຈາກເສດເຫຼືອທີ່ນຳກັບມາໃຊ້ໃໝ່: ປະມານ 22000 ໂຕນຈາກເສດເຫຼືອເກົ່າ ແລະ ສ່ວນທີ່ເຫຼືອຈະຖືກແບ່ງອອກລະຫວ່າງວັດສະດຸປະສົມ ແລະ ເສດເຫຼືອທີ່ໃຊ້ຄັ້ງທຳອິດ. ຮອດປີ 2030, Mo ຈາກເສດເຫຼືອຄາດວ່າຈະບັນລຸ 35% ຂອງ Mo ທັງໝົດທີ່ນຳໃຊ້, ເປັນຜົນມາຈາກການເຕີບໂຕຂອງເສດຖະກິດຂອງຈີນ, ອິນເດຍ ແລະ ປະເທດກຳລັງພັດທະນາອື່ນໆ ແລະ ການເນັ້ນໜັກທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນກ່ຽວກັບການແຍກ ແລະ ການຣີໄຊເຄີນກະແສວັດສະດຸທີ່ມີຄຸນຄ່າ.